Η διήγηση του Πάθους είναι μια ιστορία ανεπανάληπτη. Για τον απλούστατο λόγο, ότι δεν είναι δυνατόν να υπάρξει μια πιο τραγική ιστορία από αυτή. Τα στοιχεία που προσφέρονται για την τραγικότητα της διήγησης είναι πολλά. Αρχικά, ο Ιησούς προδίδεται. Δεν προδίδει όμως κάποιος άσχετος χαρακτήρας. Ο Ιησούς παραδίδεται με ένα φιλί από έναν αγαπημένο του φίλο. Όλοι όσοι τον ακολουθούν, τον εγκαταλείπουν. Παραδίδεται στα χέρια του ίδιου τού λαού που τον ανέθρεψε. Στέκεται ενώπιον σε θρησκευτικούς άνδρες, οι οποίοι δεν ενδιαφέρονται για τον Θεό. Τον ανακρίνει και τον καταδικάζει ένας άνδρας, ο οποίος τοποθετεί την αλήθεια κάτω από τα προσωπικά του συμφέροντα. Στην αυλή του Πραιτορίου, φωνάζει ένας λαός, ο οποίος τέσσερις ημέρες πριν τον αποθέωνε, καθώς ένοιωσε προδομένος. Γιατί; Γιατί πήρε τα θειικά λόγια του Ιησού και τα έκανε πολιτική ατζέντα. Προσπάθησε να μεταφράσει ο λαός τη σωτηρία από τον χειρότερο εχθρό του, την αμαρτία, σε απελευθέρωση και αιματοκύλισμα των Ρωμαίων. Δίπλα στον Ιη...