Άγιος Ιουστίνος ο Απολογητής

Τι σκεφτόσουν άραγε Ιούδα, όταν παρέδωσες τον διδάσκαλο στα χέρια των ανόμων; Δεν σε επέλεξε να είσαι ένας από τους 12 μαθητές; Δεν έγιναν θαύματα από τα χέρια σου, όπως Εκείνος το πρόσταξε; Δεν ήσουν μπροστά στα μεγάλα και θαυμαστά που έκανε ο Κύριος ενώπιον σας; Τον χορτασμό των 5000, το γαλήνεμα της θαλάσσης. Δεν κατάλαβες άραγε, ότι όταν σας είπε "Ιδού φάτε από αυτό γιατί είναι το Σώμα μου, και πιείτε από αυτό γιατί είναι το Αίμα μου, με το οποίο σφραγίζω την νέα αυτή διαθήκη", δεν ένιωσες την πληρότητα της Κοινωνίας μαζί Του; Και όμως άφησες τον σατανά να σε κάνει υποχείριο, και για τριάντα αργύρια, παρέδωσες τον ατίμητο, τον δημιουργό της ζωής και του σύμπαντος κόσμου. Και όταν αργότερα, ένιωσες το πικρό τσίμπημα της ενοχής, κατενόησες το λάθος σου. Αλλά που ήσουν; Γιατί δεν πήγες κάτω από τον σταυρό να φωνάζεις "Ήμαρτον Πάτερ Άγιε!". Αλλά όχι. Θεώρησες τον μακρόθυμο Κύριο, ότι δεν ήταν ικανός να σε συγχωρέσει, και έδωσες μόνος έναν τραγικό επίλογο στη ζωή σου...

 Μια αμαρτωλή γυναίκα, εισέρχεται στο σπίτι, στο οποίο βρίσκεται ο Κύριος. Το σπίτι άνηκε στον Σίμωνα, ο οποίος ήταν πρώην λεπρός, καθαρισμένος από τον ίδιο τον Κύριο. Αυτή η γυναίκα λοιπόν, εισέρχεται σε αυτό το σπίτι και με σεβασμό ρίχνει μύρο στο κεφάλι του Ιησού. Σε ένα άλλο ευαγγέλιο, στο κατά Ιωάννη, μαθαίνουμε ότι αυτή η γυναίκα ήταν η Μαρία, η αδελφή του Λαζάρου. Και στις δύο διηγήσεις των ευαγγελίων, ο Ιούδας, κατακρίνει αυτή την πράξη, από το πνεύμα της φιλαργυρίας του, με την πρόφαση ότι αυτά τα χρήματα, θα έπρεπε να δοθούν στους φτωχούς. Ο Κύριος, βλέποντας τι πραγματικά υπήρχε στη ψυχή του, επέπληξε τον Ιούδα. Οι φτωχοί, του λέει , θα είναι για πάντα μαζί σας να τους διακονείται. Όμως εγώ, ο Κύριος, δεν θα είμαι μαζί σας για πολύ ακόμα. Και αυτή εδώ η γυναίκα, τονίζει ο Ιησούς, απλά προοιωνίζει αυτά που είναι να γίνουν, τον θάνατο δηλαδή και την ταφή Του.  Γιατί όμως τα είπε αυτά ο Κύριος; Γιατί συγχώρησε την γυναίκα; Τι σημαίνει για εμάς αυτό σήμερα;  Η γυνα...

 "Αλίμονο σε εσάς Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές!" Πολύ δυναμικά τα γεγονότα της Μεγάλης Τρίτης. Η αναπόφευκτη σύγκρουση του Κυρίου με το ιερατείο του Ισραήλ, φτάνει σε μια κορύφωση, μια τελική σύγκρουση πριν από το τέλος της διακονίας του Ιησού. Πριν φτάσουμε στα ουαί και τα αλίμονο, πρέπει να δούμε τι συνέβη και γιατί συνέβησαν όλα αυτά.  Οι Σαδδουκαίοι λοιπόν, μεγάλη μερίδα του Ιουδαϊκού ιερατείου, οι οποίοι αρνούνταν την ανάσταση στις έσχατες ημέρες, κατευθύνονται προς τον Ιησού, με διάθεση να εναντιωθούν και να μειώσουν την διδασκαλία του Ιησού. Προτείνουν μια απίθανη ιστορία, όπου μία γυναίκα αφότου χάσει τον άνδρα της πηγαίνει με τους αδελφούς του, για να αφήσει απογόνους, αλλά μετά πεθαίνουν όλοι και έπειτα η γυναίκα. Και ρώτησαν λοιπόν, ποιανού θα είναι αυτή η γυναίκα. Πλανάσθε, τους είπε ο Κύριος. Βάλανε οι ανόητοι την λογική του ανθρώπου, επί της λογικής του Παντογνώστη και Παντοδύναμου Θεού. Ακόμα Ιουδαίε σκέφτεσαι μια υλική Βασιλεία του Θεού; Ακόμα άνθρωπε σκ...

Μεγάλη και αυτή η ημέρα. Τη σημερινή ημέρα θυμόμαστε έναν μεγάλο άγιο άνδρα, όχι της Καινής αλλά της Παλαιάς Διαθήκης. Θυμόμαστε τον εγκρατή και ενάρετο Ιωσήφ τον Πάγκαλο. Καθόλου ατυχής αυτή του η ονομασία από την Εκκλησία. Η ιστορία του αποτελεί φάρο για εμάς τους πιστούς, αλλά και μπορούμε να τη συνδέσουμε και με το γεγονός της Μεγάλης Δευτέρας, της συκιάς που ξεράθηκε. Ο Ιωσήφ ο Πάγκαλος, ήταν ο μικρότερος υιός του Ιακώβ και ο πιο αγαπητός, επειδή κυρίως προερχόταν από την γυναίκα του τη Ραχήλ, την οποία είχε όντως αγαπήσει και θα νυμφευόταν αν δεν ήταν για την πονηριά του θείου του Ιακώβ, Λάβαν. Ο Ιωσήφ ήταν προικισμένος από τον Θεό με πολλά χαρίσματα, κυρίως αυτό της ονειροκρισίας. Το γεγονός αυτό οδήγησε τα αδέλφια του να τον φθονήσουν και να σκεφτούν τον φόνο μάλιστα, αλλά η Πρόνοια του Θεού, φώτισε τον μεγάλο αδελφό, να τον πουλήσουν απλά και να πουν στον πατέρα τους Ιακώβ ότι ο Ιωσήφ κατασπαράχθηκε από ένα άγριο θηρίο. Ήδη από την αρχή της ζωής του, ο Ιωσήφ αποτελεί τύπο Χρισ...

 Έφτασε ο καιρός, έφτασαν οι Άγιες Ημέρες να βιώσουμε για ακόμη μία φορά την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα. Θα ζήσουμε τα Άγια Πάθη του Κυρίου, προσμένοντας την Αγία και Ένδοξη Ανάσταση του Κυρίου. Τα συναισθήματα ανάμεικτα. Όλες οι ακολουθίες μας προσφέρουν αυτό το αίσθημα της χαρμολύπης. Ξέρουμε  ότι οδεύουμε προς τα Άγια και Σεπτά Πάθη, αλλά πάντοτε μας συντροφεύει η γλυκιά αίσθηση της Αναστάσεως, η οποία φαίνεται στον ορίζοντα. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.  Κυριακή των Βαΐων λοιπόν. Η Είσοδος του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα. Ότι πραγματοποιεί ο Κύριος στην είσοδό Του στην Ιερουσαλήμ, είναι άκρως συμβολικό, αλλά και προσδοκώμενο. Εισέρχεται στην πόλη ως ένας ταπεινός βασιλιάς, πράγμα οξύμωρο, επιβεβαιώνοντας όμως τους προφήτες, που εκατοντάδες χρόνια πριν από τον ερχομό Του, είχαν ακριβώς μιλήσει για αυτή την πανηγυρική είσοδο του Μεσσία στην Αγία Πόλη επί "πώλου όνου". Ο Βασιλιάς του Κόσμου εισέρχεται καθισμένος και ήσυχος, όχι σαν ένας κατακτητής όπως ο Δαυίδ, αλλά...