Τι σκεφτόσουν άραγε Ιούδα, όταν παρέδωσες τον διδάσκαλο στα χέρια των ανόμων; Δεν σε επέλεξε να είσαι ένας από τους 12 μαθητές; Δεν έγιναν θαύματα από τα χέρια σου, όπως Εκείνος το πρόσταξε; Δεν ήσουν μπροστά στα μεγάλα και θαυμαστά που έκανε ο Κύριος ενώπιον σας; Τον χορτασμό των 5000, το γαλήνεμα της θαλάσσης. Δεν κατάλαβες άραγε, ότι όταν σας είπε "Ιδού φάτε από αυτό γιατί είναι το Σώμα μου, και πιείτε από αυτό γιατί είναι το Αίμα μου, με το οποίο σφραγίζω την νέα αυτή διαθήκη", δεν ένιωσες την πληρότητα της Κοινωνίας μαζί Του; Και όμως άφησες τον σατανά να σε κάνει υποχείριο, και για τριάντα αργύρια, παρέδωσες τον ατίμητο, τον δημιουργό της ζωής και του σύμπαντος κόσμου. Και όταν αργότερα, ένιωσες το πικρό τσίμπημα της ενοχής, κατενόησες το λάθος σου. Αλλά που ήσουν; Γιατί δεν πήγες κάτω από τον σταυρό να φωνάζεις "Ήμαρτον Πάτερ Άγιε!". Αλλά όχι. Θεώρησες τον μακρόθυμο Κύριο, ότι δεν ήταν ικανός να σε συγχωρέσει, και έδωσες μόνος έναν τραγικό επίλογο στη ζωή σου.
Τι τραγικά και βλάσφημα, όσα τόλμησε να αντιμιλήσει ο Καϊάφας προς τον Κύριο. Οι ιερείς του Υψίστου, να φτύνουν να βλασφημούν και να στηλιτεύουν, Αυτόν, τον ίδιο τον Κύριο τον οποίον ορκίστηκαν να υπηρετούν. Πόσες φορές άραγε κατάλαβες αρχιερέα του Υψίστου Θεού ότι μιλούσες με τον Κύριο σου; Πόσες φορές Τον αγνόησες και τον χτύπησες επειδή Εκείνος σε έκρινε, σε δίκασε και σε καταδίκασε; Η ευσέβεια δεν είναι μονοπώλιο κανενός Καϊάφα. Δεν ανήκει στον Ναό, ή στο ιερατείο. Η ευσέβεια είναι προσωπική υπόθεση. Εσύ, άγιε αρχιερέα, είσαι στην θέση που είσαι για να διακονήσεις τον λαό του Κυρίου και τον ίδιον τον Κύριο. Αλλά εσύ τον έστειλες στον σταυρό, δίχως δεύτερη σκέψη.
Και κοίτα άνθρωπο σκληρό και αμείλικτο, με αίμα στα χέρια του, όσες φορές και αν θελήσει να τα ξεπλύνει, με θεατρική χάρη, για να αποποιηθεί και καλά της ευθύνης για την πιο άδικη καταδίκη στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η πολιτική σου, Πιλάτε, είναι πιο σημαντική, φαίνεται προς την δικαιοσύνη, είτε των θεών σου, είτε της πολιτείας που ορκίστηκες στον Τιβέριο ότι θα υπερασπιστείς. Αλλά, αλήθεια, ενδιαφέρθηκες όντως να αναζητήσεις να δεις, ποιος είναι αυτός που έχεις απέναντι σου; Ή θα συνεχίσεις, να ομιλείς για την εξουσία που έχεις επί Αυτόν, ενώ στην πραγματικότητα τίποτα δεν έχεις. Και όμως τον έστειλες στο φραγγέλιο, δίχως καταδίκη, ελπίζοντας πώς ο κόσμος θα λυπηθεί τον καταπονημένο και ματωμένο και ταπεινωμένο Ιησού και θα τον ξεφορτωθεί. Αλλά ο κόσμος διψούσε για το αίμα του αθώου. Και δίχως να χρονοτριβείς, Πόντιε Πιλάτε, τον έστειλες στον Γολγοθά.
Τι φωνάζεις κόσμε; Βλέπεις τον άνθρωπο, τον Θεάνθρωπο, που πριν πέντε ημέρες φώναζες Ωσαννά εν τοις υψίστοις, και τώρα ενώ είναι μπροστά σου, αδύναμος και δαρμένος, ματωμένος για τα δικά σου ατοπήματα, φωνάζεις Σταύρωσε τον! Πόσο ευμετάβλητος είσαι, Ισραήλ! Πόσες φορές ο Κύριος προσπάθησε να σε συνεφέρει, αλλά εσύ δεν ήθελες. Και όχι μόνον φωνάζεις άρον άρον, σταύρωσε Αυτόν, αλλά και λες στον Πιλάτο, το αίμα Του, του ατίμητου Κυρίου, ο οποίος υποφέρει για τις αμαρτίες του κόσμου, ας πέσει στα κεφάλια μας. Μα πόσο ανόητος είσαι άνθρωπε! Κατάρα έριξες στον ίδιο σου τον εαυτό! Ο Κύριος είχε πει, θα ζητάτε τα βουνά να πέσουν πάνω σας για να σας κρύψουν, και όλα θα γίνουν στην γενεά αυτή. Και όντως, 40 χρόνια μετά, η Ιερουσαλήμ δεν υπήρχε πια.
Ενώ, ο Κύριος ξεψυχούσε στον σταυρό, που ήσουν πιστέ ακόλουθε; Εσύ που υποσχέθηκες να τον ακολουθείς και να τηρείς τον λόγο Του, που είσαι; Εσύ που ζήτησες να καθίσεις στα δεξιά του Υψίστου, που βρίσκεσαι ενώ ο Κύριος σου ματώνει, τρυπημένος από τα καρφιά; Και που βρισκόμαστε και εμείς;, Θρηνήσαμε τον Κύριο; Θρηνούμε την σταυρική θυσία; Αναμένουμε όντως την εκ νεκρών Του Ανάσταση; Ή επαναπαυόμαστε; Καθόμαστε νομίζοντας ότι το να παραβρεθώ σωματικώς στον ναό αρκεί, ενώ με τον εαυτό μου δουλειά δεν κάνω. Δεν εμβαθύνω στα της Γραφής, δεν νοιάζομαι για τον πνευματικό λόγο. Δεν νοιάζομαι για την προσευχή. Ή ακόμα δεν νοιάζομαι για τον απέναντι. Με νοιάζει ο απέναντι για να τον κρίνω και όχι να τον δω σαν αδελφό και να συμπροσευχηθώ. Μα τι ανόητος που είσαι άνθρωπε! Δεν αρκεί να είσαι σωστός στα τυπικά αλλά πνευματικά μόνος! Η Βασιλεία του Θεού είναι κοινωνία προσώπων. Τι υποσχέθηκε στον ληστή ο Κύριος; Μαζί θα είμαστε στον Παράδεισο. Κοίτα τον ευατό σου άνθρωπε και ψάξε σε ποια πλευρά βρίσκεσαι. Αναμένεις Ανάσταση, αδελφέ, ή φωνάζεις Άρον Άρον, σαν τον Ιούδα;
Κελόγλου Σπυρίδων
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου