Ο κόσμος περνάει μια πολύ δύσκολη περίοδο. Όχι πρωτάκουστη βέβαια. Υπήρξαν πολλές περίοδοι της ανθρώπινης ιστορίας, που ο κόσμος χτυπήθηκε από πανδημίες και αρρώστιες. Ο COVID - 19 αποτελεί μια καινούρια ασθένεια, που ανεξάρτητα με την προέλευση της, οι άνθρωποι πρέπει να την αντιμετωπίσουμε. Θα ήθελα, στο αυτό άρθρο να μοιραστώ ορισμένες σκέψεις, για τις καταστάσεις που δημιουργούνται γύρω από το θέμα, περιοριζόμενος σε θεολογικό και εκκλησιαστικό επίπεδο, το οποίο αφορά εμάς τους Χριστιανούς.
Η Ελληνική Κυβέρνηση, έβγαλε ορισμένα μέτρα και κανόνες, ούτως ώστε να μπορέσει να καταπολεμήσει την εξάπλωση της επιδημίας, έχοντας αποτελεσματικά περιορίσει τα κρούσματα και τους θανάτους, σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Μέχρι αυτή τη στιγμή που γράφεται το άρθρο (10/4/2020), έχουμε 2011 επιβεβαιωμένα κρούσματα, με 90 νεκρούς και 77 ανθρώπους να έχουν απαλλαχθεί από την ασθένεια. Στατιστικά μιλώντας, η Ελλάδα έχει τα χαμηλότερα νούμερα, χάρη στις αποτελεσματικές ενέργειες που έλαβε τον τελευταίο ένα με ενάμιση μήνα. Ένα από τα μέτρα λοιπόν, ήταν και το κλείσιμο των ναών, όλων των δογμάτων, για να αποφεύγεται η συνάθροιση σε κλειστούς χώρους. Στον χώρο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, επιτράπηκε η κεκλεισμένη των θυρών τέλεση της Θείας Ευχαριστία, αλλά και όλων των ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδος.
Παρόλο που τα μέτρα αυτά, ήταν λίγο - πολύ αναμενόμενα, αλλά και πολύ αναγκαία, προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων από την μεριά των πιστών. Μια ιδέα άρχισε να διαδίδεται, ότι η Εκκλησία πολεμάται και διώκεται. Δεν θέλουν τους πιστούς στις εκκλησίες και ο COVID - 19 τους έδωσε την ευκαιρία πλέον να βάλουν λουκέτο στους ναούς. Κατηγορίες φυσικά παντελώς αβάσιμες, που βασίζονται κυρίως στην παραπληροφόρηση, την σκόπιμη διάδοση ψευδών ειδήσεων, την άγνοια και την θεολογική ημιμάθεια, τον εγωισμό και την δική μας ολιγοπιστία στο Θεό. Θα εξηγήσω αμέσως παρακάτω.
Τώρα τελευταία, βγαίνουν πολλοί στα μέσα του διαδικτύου, επικαλούμενοι τα λόγια αγίων κεκοιμημένων πατέρων και μεγάλων ιεραρχών της Εκκλησίας που "προφήτευσαν" τα γεγονότα αυτά, ή ακόμα επικαλούνται το όνομα γερόντων, που είναι ακόμα εν ζωή, βάζοντας λόγια βγαλμένα από το στόμα τους. Πέρα από την φανερή ένδειξη άγνοιας του νοήματος της προφητείας ή του χαρίσματος της διορατικότητας, αυτή η εκμετάλλευση των ονομάτων των πατέρων, πέρα ότι κηλιδώνει όλο το πλήρωμα της Εκκλησίας, αμαυρώνει και τους γέροντες, που μπορεί να μην είπαν ποτέ κάτι σχετικό με τα όσα κυκλοφορούν. Η προφητεία και η γεροντολατρεία, που έχουν γίνει πλέον ταυτόσημα με το γένος μας ως Έλληνες, δείχνουν, κατά την ταπεινή μου άποψη, πόσο ρηχοί έχουμε γίνει στη πίστη μας, αφού επιλέγουμε να μην την καθορίζει ο Θεός, αλλά να αφηνόμαστε πηγαίνοντας δεξιά και αριστερά, βασισμένοι σε λόγια που μας έχουν πει άλλοι. Η πίστη είναι βίωμα προσωπικό. Είναι ανάμεσα σε εμάς, τον πνευματικό μας και τον Θεό. Και φυσικά, για να μην παρεξηγηθώ, τα πνευματικά λόγια είναι πάντα ωφέλιμα. Αλλά, όταν φτάνουμε σε σημείο κατάχρησης, τότε είναι που γίνεται η ζημία. Τότε αρχίζουν οι ψευδείς ειδήσεις, οι ποίες δείχνουν την ανοησία μας και την αφέλεια μας.
Όλη αυτή η αντίδραση και η θυματοποίηση που επιβάλλουμε στους εαυτούς μας, ότι δεχόμαστε διωγμό, δείχνει τον εγωισμό που έχουμε, αλλά και την απιστία μας. Το χριστιανικό πνεύμα που μας ζήτησε ο Χριστός, δεν κρύβεται στην κατάκριση της εξουσίας, στην αλόγιστη κατηγορία κατά των άλλων. Ο Χριστός άλλα δίδαξε. "᾿Εγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, εὐλογεῖτε τοὺς καταρωμένους ὑμᾶς, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς καὶ διωκόντων ὑμᾶς" (Μτ. 5,44). Αυτό ζητάει ο Χριστός. Ακόμα και και να είχαμε διωγμό (που δεν έχουμε), είναι ανεπίτρεπτη μια τέτοια στάση μίσους και διχόνοιας. Συνήθως, σε καταστάσεις προβληματικές, συνηθίζουμε να κοιτάμε, που φταίξανε οι άλλοι, όχι που φταίξαμε εμείς. Κι ενώ τώρα θα ήταν η καλύτερη στιγμή για μια ενδοσκόπηση, αντίθετα ξοδεύουμε αλόγιαστα το χρόνο μας σε διάδοση έχθρας. Βέβαια, η έλλειψη της πίστης μας οδηγεί εκεί. Πρέπει με κάποιο τρόπο να επιβεβαιώσουμε τον εαυτό μας ότι έχει πίστη στο Θεό, γιατί στην πραγματικότητα, ξέρουμε μέσα μας, ότι πνευματικά δεν τα πάμε και τόσο καλά. Είναι μια άμυνα.
Μακάρι όλα να περάσουν γρήγορα και να επιστρέψουμε όλοι στους ρυθμούς της κανονικότητας. Με ηρεμία και πίστη. Κανείς δεν μας κυνηγάει, κανείς δεν θέλει το κακό μας. Καλό είναι να σταθούμε λίγο να συλλογιστείτε πόσο εγωιστική είναι αυτή η σκέψη. Πόσο μεγάλη ιδέα πρέπει να έχουμε για τον εαυτό μας, για την πίστη μας, ενώ ούτε μια στιγμή δεν σταθήκαμε να κάνουμε μια αυτοκριτική για το ποιοι είμαστε, ή πιο σημαντικά, πώς είμαστε. Για να περάσει αυτή η κρίση πιο εύκολα για εμάς και πιο ωφέλιμα, καλό είναι να βουτήξουμε λίγο στα βάθη της ψυχής μας, να δούμε πώς μπορούμε να την βοηθήσουμε περισσότερο. Και να είμαστε σίγουροι πως τότε ο Θεός δεν πρόκειται να μας αφήσει και σίγουρα θα σταθεί αρωγός στις πνευματικές μας ανησυχίες και αναζητήσεις.
Η Ελληνική Κυβέρνηση, έβγαλε ορισμένα μέτρα και κανόνες, ούτως ώστε να μπορέσει να καταπολεμήσει την εξάπλωση της επιδημίας, έχοντας αποτελεσματικά περιορίσει τα κρούσματα και τους θανάτους, σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Μέχρι αυτή τη στιγμή που γράφεται το άρθρο (10/4/2020), έχουμε 2011 επιβεβαιωμένα κρούσματα, με 90 νεκρούς και 77 ανθρώπους να έχουν απαλλαχθεί από την ασθένεια. Στατιστικά μιλώντας, η Ελλάδα έχει τα χαμηλότερα νούμερα, χάρη στις αποτελεσματικές ενέργειες που έλαβε τον τελευταίο ένα με ενάμιση μήνα. Ένα από τα μέτρα λοιπόν, ήταν και το κλείσιμο των ναών, όλων των δογμάτων, για να αποφεύγεται η συνάθροιση σε κλειστούς χώρους. Στον χώρο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, επιτράπηκε η κεκλεισμένη των θυρών τέλεση της Θείας Ευχαριστία, αλλά και όλων των ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδος.
Παρόλο που τα μέτρα αυτά, ήταν λίγο - πολύ αναμενόμενα, αλλά και πολύ αναγκαία, προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων από την μεριά των πιστών. Μια ιδέα άρχισε να διαδίδεται, ότι η Εκκλησία πολεμάται και διώκεται. Δεν θέλουν τους πιστούς στις εκκλησίες και ο COVID - 19 τους έδωσε την ευκαιρία πλέον να βάλουν λουκέτο στους ναούς. Κατηγορίες φυσικά παντελώς αβάσιμες, που βασίζονται κυρίως στην παραπληροφόρηση, την σκόπιμη διάδοση ψευδών ειδήσεων, την άγνοια και την θεολογική ημιμάθεια, τον εγωισμό και την δική μας ολιγοπιστία στο Θεό. Θα εξηγήσω αμέσως παρακάτω.
Τώρα τελευταία, βγαίνουν πολλοί στα μέσα του διαδικτύου, επικαλούμενοι τα λόγια αγίων κεκοιμημένων πατέρων και μεγάλων ιεραρχών της Εκκλησίας που "προφήτευσαν" τα γεγονότα αυτά, ή ακόμα επικαλούνται το όνομα γερόντων, που είναι ακόμα εν ζωή, βάζοντας λόγια βγαλμένα από το στόμα τους. Πέρα από την φανερή ένδειξη άγνοιας του νοήματος της προφητείας ή του χαρίσματος της διορατικότητας, αυτή η εκμετάλλευση των ονομάτων των πατέρων, πέρα ότι κηλιδώνει όλο το πλήρωμα της Εκκλησίας, αμαυρώνει και τους γέροντες, που μπορεί να μην είπαν ποτέ κάτι σχετικό με τα όσα κυκλοφορούν. Η προφητεία και η γεροντολατρεία, που έχουν γίνει πλέον ταυτόσημα με το γένος μας ως Έλληνες, δείχνουν, κατά την ταπεινή μου άποψη, πόσο ρηχοί έχουμε γίνει στη πίστη μας, αφού επιλέγουμε να μην την καθορίζει ο Θεός, αλλά να αφηνόμαστε πηγαίνοντας δεξιά και αριστερά, βασισμένοι σε λόγια που μας έχουν πει άλλοι. Η πίστη είναι βίωμα προσωπικό. Είναι ανάμεσα σε εμάς, τον πνευματικό μας και τον Θεό. Και φυσικά, για να μην παρεξηγηθώ, τα πνευματικά λόγια είναι πάντα ωφέλιμα. Αλλά, όταν φτάνουμε σε σημείο κατάχρησης, τότε είναι που γίνεται η ζημία. Τότε αρχίζουν οι ψευδείς ειδήσεις, οι ποίες δείχνουν την ανοησία μας και την αφέλεια μας.
Όλη αυτή η αντίδραση και η θυματοποίηση που επιβάλλουμε στους εαυτούς μας, ότι δεχόμαστε διωγμό, δείχνει τον εγωισμό που έχουμε, αλλά και την απιστία μας. Το χριστιανικό πνεύμα που μας ζήτησε ο Χριστός, δεν κρύβεται στην κατάκριση της εξουσίας, στην αλόγιστη κατηγορία κατά των άλλων. Ο Χριστός άλλα δίδαξε. "᾿Εγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, εὐλογεῖτε τοὺς καταρωμένους ὑμᾶς, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς καὶ διωκόντων ὑμᾶς" (Μτ. 5,44). Αυτό ζητάει ο Χριστός. Ακόμα και και να είχαμε διωγμό (που δεν έχουμε), είναι ανεπίτρεπτη μια τέτοια στάση μίσους και διχόνοιας. Συνήθως, σε καταστάσεις προβληματικές, συνηθίζουμε να κοιτάμε, που φταίξανε οι άλλοι, όχι που φταίξαμε εμείς. Κι ενώ τώρα θα ήταν η καλύτερη στιγμή για μια ενδοσκόπηση, αντίθετα ξοδεύουμε αλόγιαστα το χρόνο μας σε διάδοση έχθρας. Βέβαια, η έλλειψη της πίστης μας οδηγεί εκεί. Πρέπει με κάποιο τρόπο να επιβεβαιώσουμε τον εαυτό μας ότι έχει πίστη στο Θεό, γιατί στην πραγματικότητα, ξέρουμε μέσα μας, ότι πνευματικά δεν τα πάμε και τόσο καλά. Είναι μια άμυνα.
Μακάρι όλα να περάσουν γρήγορα και να επιστρέψουμε όλοι στους ρυθμούς της κανονικότητας. Με ηρεμία και πίστη. Κανείς δεν μας κυνηγάει, κανείς δεν θέλει το κακό μας. Καλό είναι να σταθούμε λίγο να συλλογιστείτε πόσο εγωιστική είναι αυτή η σκέψη. Πόσο μεγάλη ιδέα πρέπει να έχουμε για τον εαυτό μας, για την πίστη μας, ενώ ούτε μια στιγμή δεν σταθήκαμε να κάνουμε μια αυτοκριτική για το ποιοι είμαστε, ή πιο σημαντικά, πώς είμαστε. Για να περάσει αυτή η κρίση πιο εύκολα για εμάς και πιο ωφέλιμα, καλό είναι να βουτήξουμε λίγο στα βάθη της ψυχής μας, να δούμε πώς μπορούμε να την βοηθήσουμε περισσότερο. Και να είμαστε σίγουροι πως τότε ο Θεός δεν πρόκειται να μας αφήσει και σίγουρα θα σταθεί αρωγός στις πνευματικές μας ανησυχίες και αναζητήσεις.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου