Ο πατήρ Ανδρέας Κονάνος άφησε την ιεροσύνη. Η είδηση αυτής της εβδομάδας, μας άφησε και εμάς τους κοινούς πιστούς, αλλά και τους ακολούθους του στη ζωή και στα κοινωνικά δίκτυα, "στα κρύα του λουτρού μας". Ύστερα από 20 χρόνια ενεργούς ιερατικής δράσης στους κόλπους της Εκκλησίας, ο Κονάνος αποφάσισε να εγκαταλείψει το ράσο και να συνεχίσει την ζωή του σαν "απλός και ελεύθερος πολίτης".
Το βασικό θέμα στην προκειμένη περίπτωση, δεν είναι αυτός καθαυτός ο αποσχηματισμός του πατρός Ανδρέα που προβλέπεται από τους Ιερούς κανόνες της Εκκλησίας. Το θέμα που ανακύπτει εδώ, είναι η αντιμετώπιση του θέματος. Με αυτό εννοώ ότι ο Κονάνος, δεν εγκατέλειψε το ράσο με βαριά καρδιά, ή ακόμα και αν το έκανε, δεν το είπε ούτε το έδειξε. Το αποτέλεσμα ήταν, πολλοί, μη αντιλαμβανόμενοι το μεγάλο παράπτωμα, να στέλνουν μηνύματα υποστήριξης για την πράξη αυτή, με τον ίδιο τον Κονάνο, να το αντιμετωπίζει ως μια απλή αλλαγή, ότι απλά γυρίζει μια σελίδα στη ζωή του. Το ποτήρι ξεκίνησε να ξεχειλίζει, όταν μερίδες άλλων ιερωμένων, φιλικά προσκείμενων προς τον Κονάνο, υποστήριξαν αυτή του την απόφαση, γράφοντας με υψηλούς τόνους, κατά της εκκλησιαστικής ιεραρχίας και των απαράδεκτων εκκλησιαστικών καταστάσεων και συμπεριφορών, που "ανάγκασαν" και ώθησαν τον πρώην πλέον πατέρα Ανδρέα στην αποφασή του. Τον επίλογο πάντα σε αυτές τις καταστάσεις, τον γράφει ο ίδιος ο Κονάνος, αναδημοσιεύοντας αυτές τις πολεμικές στους προσωπικούς του λογαριασμούς στα κοινωνικά δίκτυα.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Αρχικά, κατά την άποψη του γράφοντος το πρόβλημα ξεκινά από την στάση του Κονάνου απέναντι στη θεολογική διδασκαλία. Σαφώς, ο κάθε ιερέας και ο κάθε πνευματικός πατέρας, ακολουθεί δικές του μεθόδους απέναντι στη θεολογική στάση που θα ακολουθήσει και θα διδάξει. Αρκεί κανείς να κοιτάξει στα κείμενα των Αγίων Πατέρων για να δει το εύρος των θεολογικών θέσεων. Έτσι και σήμερα, πολλά ονόματα κληρικών υπάρχουν, που χρησιμοποιώντας τις νέες τεχνολογίες, ιδίως την περίοδο αυτή, εν μέσω δηλαδή πανδημίας, μιλούν και κατηχούν τους πιστούς, στην αλήθεια του Ευαγγελίου. Με αυτόν τον τρόπο, με την χρήση της πλατφόρμας του Youtube και του Instagram, έγινε γνωστός και ο Ανδρέας Κονάνος. Οι ομιλίες πολλές. Πολλές από αυτές μάλιστα εξαιρετικές. Ο πατήρ Ανδρέας, προικισμένος με το ρητορικό χάρισμα, έλκυε όλο και περισσότερο κόσμο στις σελίδες του, αποκτώντας μέρα με την μέρα, όλο και περισσότερους ακολούθους. Όμως μετά από ένα σημείο, μπορούσε να παρατηρήσει κανείς ότι, το κήρυγμα του Κονάνου, έβγαζε και έδειχνε περισσότερο με τα stories από τους ανθρώπους που καθημερινώς ευγνωμονούν τον Κονάνο για το έργο και το πόσο τους έχει βοηθήσει, ή από τους ανθρώπους που επέλεξαν να διαβάσουν τα βιβλία του. Γιατί όμως αυτό; Γιατί τόσος πολύς κόσμος να βρει "καταφύγιο" στις σελίδες του Κονάνου; Η απάντηση είναι απλή. Η ιδέα του Κονάνου για τον Θεό, τονίζει κυρίως την συγχωρητική φύση του Θεού, παραγκωνίζοντας το χριστιανικό αγωνιστικό πνεύμα.
Ο Θεός δεν είναι μια ιδέα απλή και αφηρημένη. Ένας ιερωμένος, πόσο μάλλον δε και μορφωμένος, όπως και ο Κονάνος, έχει καθήκον να διαδάσκει την Αλήθεια, τον Χριστό, ο οποίος ποτέ δεν υποσχέθηκε ευκολίες για την ζωή του Χριστιανού. Δεν μπορείς να "χαϊδεύεις τα αυτιά" των πιστών με όμορφες θεωρίες που θυμίζουν την αποκατάσταση των πάντων των Προτεσταντών. Διδάσκεις μια ψεύτικη αλήθεια, μία όμορφη φούσκα, η οποία όταν σκάσει μπροστά στον αγκάθινο δρόμο της πραγματικότητας, περισσότερο κακό παρά καλό θα κάνει. Και αυτές οι θέσεις, αν και πριν δεν φαίνονταν ξεκάθαρες πίσω από τις όμορφες ρητορείες και τα έξυπνα ρητά, έγιναν ξεκάθαρες με την στάση του Κονάνου, απέναντι από τον εκούσιο αποσχηματισμό του. Όπως είπα και στην εισαγωγή μου, δεν το θεώρησε και μεγάλο ή βαρύ γεγονός, το ότι άφησε την ιεροσύνη - μάλλον δε πολύ εύκολα το έβγαλε - προτείνοντας μάλιστα την πράξη του αυτή σαν παράδειγμα για τους ακολούθους του, να μην φοβούνται την αλλαγή, αφού και αυτός, θεωρεί τον αποσχηματισμό του μια απλή αλλαγή σελίδας στη ζωή του. Κανείς πιστεύω, δεν θα έδινε έκταση στο θέμα του Κονάνου, αν ο ίδιος δεν το έκανε θέμα. Αν και από το στόμα του δεν βγήκαν λέξεις κατηγορίας, ή αν και ο ίδιος δεν έγραψε κάτι, αναδημοσίευσε όπως έγραψα, πολεμικές κατά του ιερατικού κλήρου από άλλους "συναδέλφους" ιερείς, που όχι μόνο γίνανε ιεροκατήγοροι, αλλά και κατήγοροι της ιεραρχίας, κατά της κεφαλής της Εκκλησίας, που στο κάτω κάτω, κάποτε τους προσέφεραν την ιεροσύνη. Και ο Κονάνος σιωπηλά, συνηγορούσε σε αυτές τις κατηγορίες.
Ακόμα και αληθινές να είναι οι κατηγορίες, ακόμα και το δίκαιο να ήταν με το μέρος του Κονάνου, το να πετάξεις τα ράσα, να εγκαταλείψεις τον αγώνα, δεν αποδεικνύει κάποια θέση, ούτε σε κάνει κάποιου είδους ήρωα ή επαναστάτη. Το ποιόν του οποιονδήποτε ανθρώπου φαίνεται, ειδικά όταν αρχίσει να κρύβεται πίσω από τα λόγια άλλων, όχι μόνο για να δικαιολογήσει μια ανόσια πράξη, αλλά κυρίως για να χρησιμοποιήσει αυτές τις αιχμές ενάντια σε άλλους. Σαφώς ευχόμαστε στον - πρώην - πατέρα Ανδρέα Κονάνο καλή μετάνοια. Αλλά να μην ξεχνάει και ο Κονανος. Όπως ο Άγιος Μητροπολίτης Καλλίνικος Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας έχει γράψει:
"Πιστεύουμε ακράδαντα ότι κανένα άλλο σύστημα είτε φιλοσοφικό, είτε κοινωνικό δεν μπορεί να σώσει τον άνθρωπο, γιατί δεν μπορεί να νικήσει τον διάβολο, τον θάνατο και την αμαρτία. Ούτε μιλάνε γι' αυτά.
Η σωτηρία βρίσκεται μόνο στην Εκκλησία και προσφέρεται σ' αυτόν που μετανοεί. Να γιατί η μετάνοια είναι προυπόθεση της Βασιλείας των Ουρανών. Να γιατί η μετάνοια είναι υπόθεση ολόκληρου της ζωής του Χριστιανού. Αυτή μας εισάγει στον Παράδεισο, από τον οποίο μας έβγαλε η αμαρτία".
Και η μετάνοια έρχεται με την επίγνωση, όχι με την κατηγορία ή την δικαιολογία.
Κελόγλου Σπυρίδων
Βιβλιογραφία
Ορθόδοξα Μηνύματα, Εβδομαδιαίαο γραπτό κήρυγμα έτους 1980, Κυριακή Μετά τα Φώτα, Ιερά Μητρόπολης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας, Έδεσσα 1980
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου