Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο Αναίτιος Πόλεμος

"Κάποτε ο Πρόεδρος Ρούσβελτ μου είπε ότι σκόπευε να ζητήσει δημοσίως προτάσεις για την καταλληλότερη ονομασία αυτού του πολέμου. Του απάντησα αμέσως: Ο Αναίτιος Πόλεμος. Ουδέποτε στο παρελθόν έγινε κάποιος άλλος πόλεμος που θα μπορούσε να αποφευχθεί τόσο εύκολα όσο αυτός, ο οποίος αφάνισε ό,τι είχε αφήσει πίσω του ο προηγούμενος".

Ουίνστων Τσώρτσιλ, Β' Παγκόσμιος Πόλεμος.


Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες και πιο θανατηφόρες συγκρούσεις του 20ου αιώνα. Αφήνοντας πίσω του πάνω από 50 εκατομμύρια θύματα και την Ευρώπη κατεστραμμένη, η περίοδος αυτή ήταν από τις πιο σκοτεινές στην ιστορία της ανθρωπότητας. Γιατί όμως αυτό; Όπως ο Τσώρτσιλ γράφει στο βιβλίο του, ο Δεύτερος Παγκόσμιος, μπορούσε εύκολα να αποφευχθεί. Ωστόσο οι καταστάσεις και οι ιδεολογίες δύο και μόνο ανθρώπων, στάθηκαν ικανές να αλλάξουν την ιστορία της ανθρωπότητας και να την οδηγήσουν σε ένα άνευ προηγουμένου αιματοκύλισμα, κάνοντας ολόκληρο τον κόσμο ένα πεδίο μάχης. 

Η Ευρώπη, μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, γνώρισε την γέννηση του φασισμού, απόγονος του κομουνισμού του Μαρξ και το παιδί του, τον ναζισμό. Παραθέτοντας για ακόμη μία φορά τον μεγάλο στρατηγό και πρωθυπουργό της Μ. Βρετανίας Τσώρτσιλ:

"Ο φασισμός ήταν η σκιά ή μάλλον το αποτρόπαιο γέννημα του κομμουνισμού. […] Αν ο φασισμός ξεπήδησε από το κομμουνισμό, o ναζισμός υπήρξε μια εξέλιξη του φασισμού. Κάπως έτσι γεννήθηκαν αυτά τα συγγενικά κινήματα, που σύντομα έμελλε να βυθίσουν τον κόσμο σε μια ακόμα φρικαλέα σύρραξη, η οποία έληξε χωρίς κανείς να μπορεί να πει ότι έχουν καταστραφεί".

Αν παρατηρήσουμε ακόμη και σήμερα, ζούμε στη σκιά αυτών των κακών και διαβολικών ιδεολογιών. Όχι μόνο διαβάλλουν με το περιεχόμενο αλλά καταστρέφουν με την ουσία τους. Ο ναζισμός μιλάει για το μίσος προς τον κόσμο και την ανωτερότητα μίας μόνο φυλής έναντι άλλων. Ο κομουνισμός από την άλλη μπορεί να συνοψιστεί σε μία φράση: "Μίσησε όποιον έχει περισσότερα από εσένα". Ωστόσο, θα ήθελα να τονίσω μια άλλη πτυχή, που οι δύο αυτές ιδεολογίες μοιράζονται.  

Ο Ντοστογιέφσκι πολύ πετυχημένα έχει πει ότι "δίχως Θεό, όλα επιτρέπονται". Ο ναζισμός και ο κομμουνισμός είναι δύο βασικές ιδεολογίες που αποδεικνύουν ακριβώς αυτό. Και ο Χίτλερ και ο Στάλιν, με την έχθρα τους προς την οργανωμένη θρησκεία (είτε κινούμενοι ενάντια στα Χριστιανικά Δόγματα, είτε κατά της Εβραίικής πίστης), οδήγησαν τους λαούς τους σε απερίγραπτα εγκλήματα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, σε δολοφονίες και εκτελέσεις και συνεχόμενα κυνηγητά. Γενικά σε εγκλήματα κατά της ανθρώπινης ζωής και καταπάτηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, καθώς κατέστρεψαν τις ζωές εκατοντάδων εκατομμυρίων, αν όχι δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να εννοήσω ότι δίχως την πίστη κάποιος δεν μπορεί να είναι ηθικός, σε επίπεδο τουλάχιστον που να αφορά την απειλή της ανθρώπινης ζωής. Όπως άλλωστε ούτε ο Ντοστογιέφσκι εννοούσε αυτό το πράγμα. Είναι πολύ απλό. Βγάζοντας τον Θεό από την εξίσωση, μένει πολύς χώρος για να δράσει το κακό. Δεν είναι ο φόβος που κάνει τον άνθρωπο ηθικό, αλλά η αγάπη προς το πρόσωπο Του. Βγάζοντας την αγάπη δεν παραμένει τίποτα, παρά μόνον το σκοτάδι.

Η ηθική δεν είναι ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα. Δεν μπορεί να είναι ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα. Αν ήταν η ηθική θα ήταν πεπερασμένη και αμφιβόλου κύρους. Ο άνθρωπος είναι ένα ατελές ον, με ελαττώματα και προβλήματα, τόσο ψυχικά, όσο και πνευματικά. Δεν είναι δυνατόν να είναι ικανός να δημιουργήσει κάτι τόσο τέλειο όσο ο ηθικός κώδικας. Χρειάζεται μία ανώτερη δύναμη, η οποία δύναμη για εμάς τους Χριστιανούς λέγεται Αγία Τριάδα, για να διαμορφώσει τον αψεγάδιαστο ηθικό κανόνα, που αποτελεί τα θεμέλια του Δυτικού Πολιτισμού. Ακόμα και ο πιο απλός νόμος, το "μην φονεύσεις", δεν θα είχε καμία απολύτως βάση και ουσία αν δεν νομοθετούνταν από τον Θεό και αφηνόταν στη μεταβαλλόμενη κρίση και πεπερασμένη λογική του ανθρώπου. Αρκεί και το παράδειγμα της σκλαβιάς, που ενώ είναι επιτρεπτή σε πολλούς πολιτισμούς, καταδικάζεται από τον Θεό, ως μη ηθική πράξη. 

Ο Χίτλερ και ο Στάλιν, δύο τραγικοί και άθεοι ηγέτες, στάθηκαν ικανοί, ενδίδοντας στην κακία και το μίσος κατά του Θεού και των θρησκευόμενων ανθρώπων, να καταστρέψουν αμέτρητες ζωές και να γίνουν οι αιτίες για να χαθούν μυριάδες και μυριάδες ανθρώπων. Η πνευματική τύφλωση και η  καταπάτηση της ηθικής, έχουν σχεδόν πάντοτε τραγικά αποτελέσματα. Ας το θυμόμαστε και να μην ξεχνάμε και όλους όσους πολέμησαν υπέρ βωμών και εστιών, υπέρ πίστεως και πατρίδας, για να μπορούμε εμείς σήμερα να απολαμβάνουμε τους καρπούς αυτού του αγώνα, αλλά και την ελευθερία του έθνους.


Κελόγλου Σπυρίδων    

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αγία Σοφία και Ορθοδοξία

Στις 10 Ιουλίου του 2020, η τουρκική κυβέρνηση ακύρωσε το διάταγμα του 1934, το οποίο μετέτρεψε την Αγία Σοφία σε μνημείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Ο σκοπός που οδήγησαν στην απόφαση αυτή του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, είναι διπλός. Πέρα από ένα ισχυρό χτύπημα στο θρησκευτικό συναίσθημα όλου του Ορθόδοξου και λοιπού Χριστιανικού κόσμου, ο Ερντογάν δηλώνει μια νέα αρχή για το έθνος του. Ακυρώνοντας το διάταγμα που υπεγράφη στην εποχή του Κεμάλ Ατατούρκ (ηγέτης του κινήματος των Νεότουρκων), θέτει τα θεμέλια για ένα νέο κίνημα, ένα αναδιοργανωμένο έθνος, με ένα ανανεωμένο εκ βάθους σύστημα, υπό την δική του πλέον ηγεσία. Η Αγία Σοφία αποτέλεσε Χριστιανικό Ορθόδοξο Ναό για χίλια χρόνια περίπου. Εγκαινιάστηκε στις 27 Δεκεμβρίου του έτους 537 από τον ευσεβή βασιλιά του Βυζαντίου Ιουστινιανό. Στα χρόνια των λατινικών κατακτήσεων, λειτούργησε ως Ρωμαιοκαθολικός ναός μέχρι και το 1261, οπότε και ο Μιχαήλ Η' Παλαιολόγος, ανακαταλαμβάνει την Κωνσταντινούπολη κ...

Περί Διακονίας

  «Στέφανος πλήρης πίστεως καὶ δυνάμεως ἐποίει τέρατα καὶ σημεῖα μεγάλα ἐν τῷ λαῷ».(Πραξ. Αποστόλων, στ΄8-15, ζ΄1-60) Ήρθε ο καιρός, όπου κληθήκαμε να διακονήσουμε την Εκκλησία του Χριστού για ακόμη μία φορά. Το καθήκον το οποίο θελήσαμε να αναλάβουμε, με αγάπη και θυσία, καθώς δεν είναι ένα απλό έργο, ή κάτι το οποίο πρέπει να αντιμετωπιστεί ελαφρά τη καρδία. Όλοι αφήνουμε τη βόλεψη του σπιτιού μας, τη δροσιά και την χαλάρωση, για να έρθουμε να διακονήσουμε τα παιδιά Του, που Εκείνος, ας εμπιστεύτηκε για αυτές τις λίγες, μα γεμάτες μέρες.  Όμως τι είναι αυτό το οποίο μας κάνει όντως πραγματικούς, αλλά και αποτελεσματικούς διακόνους της Εκκλησίας; Στην αρχή, παρατέθηκε ένα χωρίο από τις Πράξεις των Αποστόλων, το οποίο μιλάει για τον Πρωτομάρτυρα Στέφανο. Αυτόν τον νέο, που αν και σύντομος ο βίος και η διακονία του, χάραξε στην ιστορία της Εκκλησίας το πραγματικό νόημα της διακονίας. Βλέπετε, δεν είναι λίγες οι φορές που αμφιβάλλουμε αν όλος ο κόπος μας αξίζει, αν έχουμε όντως ...

Νέοι Ορίζοντες

 Το έτος 2020 έφτασε στο τέλος του. Ένα ακόμη έτος έκανε τον κύκλο του. Το ατέρμονο ποτάμι του χρόνου όμως συνεχίζει να κυλά. Δεξιά και αριστερά θα δούμε ανθρώπους ανακουφισμένους που αυτή η δύσκολη χρονιά έφυγε, έχοντας την ελπίδα ότι μαζί με αυτή, θα φύγουν και οι δυσκολίες που συντάραξαν τον πλανήτη μας. Ο άνθρωπος όσο ζει θα ελπίζει, έχοντας την προτροπή προς το καλύτερο, είτε αυτό είναι κάτι υλικό είτε πνευματικό, ανάλογα με τον τρόπο ζωής που επιλέγει ο καθένας.  Ωστόσο, τι είναι αυτό που πρέπει πραγματικά να αποζητάμε από μια νέα περίοδο στη ζωή μας; Πώς πρέπει να είναι μια ανασκόπηση του χρόνου που πλέον έχει παρέλθει; Είναι σημαντικό, αν είμαστε άνθρωποι που επιζητάμε τα επουράνια και όχι τα γήινα, να βλέπουμε στα γεγονότα του χρόνου ότι καλό και ωφέλιμο, και όχι κάτι που πιθανόν θα κάνει τη ζωή μας πιο βολική. Ακόμα και μέσα από την δύσκολη πανδημία του κορονοϊού, μπορούμε να κοιτάξουμε πίσω στις στιγμές εκείνες του φόβου και του σκοτεινού κενού που νιώθαμε κλεισμένο...