Και ιδού άνθρωπος δίκαιος από Αριμαθαίας, ήρθε στον Πιλάτο, ζητώντας το σώμα του Ιησού. Τι άραγε να σημαίνει αυτή η πράξη του Ιωσήφ από την Αριμαθαία; Μια πράξη από έναν μαθητή, που ένιωσε ότι δεν ήταν αρκετός. Βουλευτής ων γράφει ο Ευαγγελιστής, δηλαδή υψηλά υφιστάμενος στο Μεγάλο Συμβούλιο των Φαρισαίων και των Σαδδουκαίων. Ένα τελευταίο αντίο προς τον διδάσκαλο, ένα μεγάλο συγνώμη Κύριε, που άφησα αυτή την αδικία να παρέλθει. Συγνώμη Κύριε, που ενώ κρίμα κανένα δεν εποίησες, δεν μίλησα, δεν ύψωσα τη φωνή μου, για να αποτρέψω αυτή την άδικη καταδίκη και τον ατιμωτικό σταυρικό θάνατο. Αλλά έστω τώρα, να δεχτείς, γλυκύ Ιησού, τον τάφο που έφτιαξα για τον εαυτό μου, να τον έχεις Εσύ, που ενώ στη ζωή σου ολόκληρη, τόπο δεν είχες να κλείνεις την κεφαλή, να αναπαυθείς στον τάφο του δικαίου πλουσίου του προφήτη. Γιατί Αυτός που αδικήθηκε περισσότερο από τον καθένα στη ζωή του, αξίζει σεβασμό στη έξοδο του από αυτόν τον κόσμο. Και να έρχεται, μαζί με τον Νικόδημο, τον σεβάσμιο γέροντα που πήγε να μιλήσει με τον Ιησού, για την πνευματική αναγέννηση του ανθρώπου. Και μαζί οι δύο άνδρες, τύλιξαν το κεφάλι του Ιησού σε ένα σουδάριο, από σεβασμό. Και έπειτα τον τύλιξαν σε σινδόνη καθαρά και τον τοποθέτησαν στο κενό μνημείο. Και σφράγισαν την είσοδο του μνημείου με μια μεγάλη πέτρα.
Και οι ασεβείς Ιουδαίοι, την ημέρα του Σαββάτου, την ημέρα της αργίας του Κυρίου, πηγαίνουν στον Πιλάτο. Αυτοί οι ίδιοι που κατηγορούσαν την θαυματουργό δράση του Ιησού την ημέρα του Σαββάτου, το καταργούν και για ποιον λόγο; Θα μπορούσαμε να πούμε, για να ρίξουν αλάτι στη πληγή, να σφραγίσουν τον τάφο, για τον φόβο τάχα, μην κλέψουν οι μαθητές το σώμα του Ιησού. Γιατί τρέμεις, Φαρισαίε; Γιατί ζητάς να ασφαλιστεί το μνήμα του Κυρίου; Τόσος μεγάλος είναι ο φόβος σου; Μα τον Κύριο της ζωής, κάνεις δεν μπορεί να τον κρατήσει στο μνήμα! Τον Κύριο που επιβλήθηκε επί του θανάτου με θριαμβευτική νίκη, δεν μπορεί να τον κρατήσει κάτω από τη γη καμία πέτρα, όσο θεόρατη και αν είναι! Και εν τέλει ο Πιλάτος δίνει την κουστωδία. Και τι έγινε τελικά;
Αυτός, ο Κύριος της ζωής κατεβαίνει στον Άδη. Στον σκοτεινό Άδη, που από πτώσεως Αδάμ, όλες οι ψυχές πήγαιναν μετά την επίγεια ζωή τους. Πριν την σταυρική θυσία του Ιησού Χριστού, ο Παράδεισος ήταν κλειστός προς τον άνθρωπο! Αλλά δείτε όλοι εσείς που από Αδάμ περιμένετε στον Άδη! Ιουδαίοι και μη Ιουδαίοι, Έλληνες και ειδωλολάτρες, φιλόσοφοι και Ρωμαίοι! Άρατε Πύλας οι άρχοντες ημών! Ανοίξτε τις πόρτες, ρίξτε κάτω τις αιώνιες πύλες, να εισέλθει ο Βασιλεύς της Δόξης! Δείτε Τον, έρχεται λουσμένος στο Θείο Φως της Αναστάσεως και διώχνει το σκότος του Άδη! Τρέμε Άδη! Ήρθε ο Κύριος να λήξει την κυριαρχία σου επί του ανθρωπίνου γένους! Ήρθε ο Κύριος της Δόξας να σε αφήσει έρημο! Ποιος είναι αυτός ο Κύριος ρωτάει ο Άδης έντρομος. Κύριος κραταιός, Κύριος δυνατός στον πόλεμο. Και φωνάζει ο Κύριος ξανά ενώ τραντάζονται οι πύλες του Άδη. Ανοίξτε τις πύλες οι άρχοντες αυτού του τόπου, έρχεται ο Βασιλεύς τις Δόξης! Και ρώτα ξανά ο Άδης με τρόμο και φόβο, ποιος είναι αυτός ο Βασιλεύς της Δόξης; Ο Κύριος όλων των δυνάμεων, του ουρανού και της γης, αυτός είναι ο Βασιλεύς της Δόξης! Και πέφτουν αυτές οι αιώνιες πύλες, και ο Άδης κρύβεται και ερημώνεται! Σηκώνει ο Κύριος τον Αδάμ και την Εύα και μαζί με αυτούς όλη η ανθρωπότητα, ακολουθούν τον Κύριο στον Παράδεισο, όπου περιμένει, ποιος άλλος, ο ληστής, ο πρώτος από τους ανθρώπους στον οποίο ο Κύριος υποσχέθηκε τον Παράδεισο!
Και έρχεται η τρίτη ημέρα, έρχεται η Κυριακή! Ανέστη Χριστός! Όπως είχε υποσχεθεί στους 12 και σε αυτούς που τον ακολουθούσαν αλλά και σε αυτούς που του εναντιώθηκαν, ότι την τρίτη ημέρα από την σταύρωση θα αναστηθεί! Και να δείτε τις Μυροφόρες στο κενό μνημείο. Δείτε εδώ που ήταν ξαπλωμένο το σώμα του Ιησού, δεν υπάρχει πια , γιατί Ανέστη Χριστός! Και οι στρατιώτες που φυλούσαν τον τάφο σαν νεκροί έπεσαν μπροστά στη θέα του Αναστάντος Κυρίου! Σαν ο ήλιος να ανέτειλε από το μνήμα και απονεκρώθησαν οι στρατιώτες. Και μετά έφυγαν τρέχοντας, για να το πουν στους Γραμματείς και τους Φαρισαίους. Και τι κάνανε οι δειλοί και ανόητοι, νομίζοντας ότι θα συγκαλύψουν τη θεότητα; Πληρώσανε τους φρουρούς! Δωροδόκησαν τους φρουρούς για να κρύψουν την ιστορία της Αναστάσεως! Αλλά δεν κρύφτηκε η Δόξα του Κυρίου! Εμφανίστηκε στις Μυροφόρες, εμφανίστηκε στους μαθητές, φάνηκε στον κόσμο όλον!
Ας φωνάξουμε λοιπόν Χριστός Ανέστη! Για όλα όσα έκανε η Αγάπη του Κυρίου για εμάς, Χριστός Ανέστη! Για το γεγονός ότι μπορέσαμε να βρεθούμε όλοι μαζί στις εκκλησίες μας, Χριστός Ανέστη! Για όλους όσους είναι εδώ μαζί μας ή για όσους έφυγαν, Χριστός Ανέστη! Κανείς δεν μένει στο μνήμα! Όλοι είναι καλεσμένοι στη σωτηρία που προσφέρει ο Παράδεισος, δια του Σταυρού του Κυρίου! Χριστός Ανέστη! Ας το φωνάξουμε, να ακουστεί ως τα έγκατα του Άδη, να τρέμει στο άκουσμα αυτό! Να τρέμει και να κρύβεται!
Κελόγλου Σπυρίδων
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου